KONKEEBOARDS
Ziemia Pucka
MOKSIR w Pucku

Miasto Puck

 

Puck  - miasto powiatowe w województwie pomorskim, siedziba władz powiatu puckiego i gminy Puck

 

Miasto Puck położone jest u ujścia Płutnicy do Zatoki Puckiej. Puck jest powiatowym centrum ratunkowym, przeciwpożarowym oraz porządku publicznego, ośrodkiem oświatowym w zakresie szkolnictwa ponadgimnazjalnego i specjalnego, lokalnym centrum kulturalnym oraz sportowo-rekreacyjnym.

 

 

Według danych z 30 czerwca 2009 roku miasto miało 11 361 mieszkańców

 


 

HISTORIA MIASTA

 

Historia Ziemi Puckiej sięga pradziejów. Odległą przeszłość i liczne ślady funkcjonowania człowieka do 4 tysiąclecia przed naszą erą potwierdzają badania archeologiczne. "Osada łowców fok" w Rzucewie, popielnice twarzowe i domkowe z Kartoszyna, ślady znane z kilkudziesięcioma stanowiskami badawczymi, dają obraz odległej kultury, na tyle charakterystycznej, iż w nauce ugruntowała się nazwa "kultury rzucewskiej". Związana z morzem gospodarka naszych praojców interesujący wyraz znajduje w znalezisku bursztynowego skarbu z czasów rzymskich. W II w.n.e. kontakty z imperium wiązały nadmorski Puck z wybrzeżem adriatyckim.

Początki osadnictwa sięgają wczesnego średniowiecza.

 

W II połowie XIII wieku w Pucku istniał gród kasztelański książąt wschodniopomorskich. Od 1309 we władaniu Krzyżaków, siedziba komturii, prawa miejskie uzyskał z rąk niemieckich w 1348.

 

Podczas wojny trzynastoletniej (1454-1466) mieszczanie puccy stanęli po stronie Polski. W 1457 w Pucku znalazł schronienie wygnany król Szwecji Karol VIII Knutsson Bonde. W zamian za 15 tys. marek pruskich otrzymał w zastaw od Kazimierza Jagiellończyka Ziemię Pucką (980 km2). Państewko puckie istniało formalnie do 1460 kiedy to Puck zdobyli Krzyżacy, później król znalazł schronienie w Gdańsku.

 

W 1466 włączono Puck do Prus Królewskich, będących od 1569 częścią Korony (wcześniej podlegały jej na zasadach autonomicznych). Siedziba starostwa powiatowego, miejsce sejmików szlacheckich i sądów grodzkich. Za czasów panowania Wazów twierdza i baza floty polskiej.

 

W połowie XVIII wieku miasto podupadło i w 1772 zostało włączone do państwa Fryderyka Wielkiego. 1818 zostało siedzibą powiatu w rejencji gdańskiej (nosiło wówczas nazwę Putzig), wówczas jego znaczenie troszeczkę wzrosło. W owym czasie wytwarzano tu piwo puckie, słynne na całe Pomorze, nie tylko.

 

10 lutego 1920 odbyły się tu tzw. zaślubiny Polski z morzem z udziałem generała Hallera. Aż do 1926 Puck był jedynym polskim portem nad morzem (poza Gdańskiem). W tym samym roku miasto spotkała degradacja - zlikwidowano powiat pucki włączając miasto i okolice do powiatu morskiego z siedzibą w Wejherowie. W latach 1939-1945 miasto pod okupacją niemiecką. 1941-1944 istniał tu obóz pracy, gdzie więźniowie produkowali części do samolotów. 1956 reaktywowano powiat pucki, który istniał do 1975 i ponownie od 1999.

 

 

 

Historia herbu miasta Puck
Puck szczyci się oryginalnym herbem. Motyw lwa trzymającego łososia pojawił się już w XVI w. Istnieją wersje genezy puckiego herbu. Pierwsza z nich sugeruje, że wygnany ze Szwecji król Karol Knutson Bonde otrzymał na trzy lata Puck (1457-1460) i wtedy dodał do godła symbol swojego kraju- lwa.

 

Według drugiej wersji, Puck jako wieś, a potem gród, był w zastawie Gdańska i dlatego Gdańsk użyczył do jego herbu jednego z dwóch lwów swojej tarczy. Starsi rybacy przekazali następnym pokoleniom piękną i ciekawą legendę o puckim herbie. Niech dzisiejsza młodzież pozna tę starą rybacką baśń. Dwie ryby, węgorz i łosoś marzyły o tym, aby znaleźć się w tarczy herbowej miasta. Żadna z ryb nie chciała zrezygnować z ambitnych planów, zatem wszczęły między sobą walkę na śmierć i życie. Łosoś, mając większy pysk, postanowił pożreć węgorza. Ten zaś myślał zadusić rywala, owijając się dookoła jego ciała. I pewnego dnia zamiar ten prawie się powiódł. Zanim łosoś spostrzegł, przeciwnik omotał go i chociaż nie zdołał go zupełnie zadławić, to jednak uniemożliwił mu żer, skazując ofiarę na powolną śmierć głodową. Tkwili tak w tragicznym splocie, patrząc na siebie nienawistnym wzrokiem.

 

Łososiowi żal było młodego życia. Kochał morze i piękno zachodzącego słońca, które za dnia jak ognista kula staczało się w głębiny wodne. Naraz do obu wrogów doszedł skrzyp wioseł a przed oczami pojawił się cień łodzi rybackiej. Na łodzi oprócz rybaka siedział -o dziwo- lew. Włodarze miasta przeznaczyli go na godło Pucka, aby w ten sposób podkreślić dzielność swojego grodu. Szlachetne to zwierzę spostrzegłszy przewagę węgorza nad pół martwym łososiem, postanowiło pogodzić zwaśnione ryby. Uciekając się do podstępu, lew zaproponował spółkę węgorzowi tymi słowy: "Jestem przeznaczony na tarczę herbową Pucka. Uważam jednak, ze są inni dzielniejsi i mądrzejsi ode mnie, na przykład ty, węgorzu.

 

Chętnie więc podzielę się z tobą tym zaszczytem. Zbliż się i zajmij miejsce koło mnie w łodzi.? Na taką propozycję węgorz tylko czekał, puścił swą ofiarę i, pewny siebie, zbliżył się do łodzi. Wówczas lew odsunął go z odrazą i kazał rybakowi płynąć wprost do lądu. Tymczasem uwolniony łosoś swobodnie już płynął przed siebie, i omijając mielizny i kamienie prowadził zamorskiego gościa do puckiego portu. I wtedy lew wyniósł go na szczyt ratusza i tak obaj znaleźli się na tarczy herbowej. W tym roku (2004) ukazał się kolejny tom bajek Krzysztofa Wójcickiego o tytule "Bajki i Baśnie Puckie".

 

 

źródło: wikipedia.pl, miasto.puck.pl

 

 

 

Powrót ...

FORUM  DYSKUSYJNE

FORUM  DYSKUSYJNE

Rozkłady jazdy

Rozkłady jazdy

Mieszkańcy

Mieszkańcy

Partnerzy

Partnerzy

Pogoda Pogoda

Temp.: 16 °C
Cisn.: 1018 hPa
Wiatr: 5 km/h